ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ...

...απέλιπον τα τρομολάγνα φαντάσματα απ' την τηλεόραση, και ήταν καλύτερα.
Ακόμη κι αυτό το πουτανοεκτροφείο, η ελληνική τηλεόραση, ήταν καλύτερο!
Που με κάνει άλλη μια φορά να πω ότι θα ήταν αξιοπρεπέστερο, φθηνότερο και απλούστερο το δελτίο να είχε τις ειδήσεις μόνο, δυό σχόλια, και να τελειώνει (ας πούμε) το θέμα. Τα βασικά δηλαδή, μέχρι να διαχειριστούν επιτυχώς τα βλαχοαφεντικά τη δύναμη των ΜΜΕ που τους ήρθε "ουρανοκατέβατη" την ώρα που έγλυφαν τον κώλο κάποιου αφεντικού.
Να αναβαθμιστούν οι ειδήσεις (ως δελτίο) και να πάψουν να είναι όμοιες με ζητιανιάρικες, ανήθικες παραπολιτικές στήλες κάποιας φυλλάδας. Να πάψουν τα σχόλια των δημοσιογράφων να είναι προειδοποιήσεις και κρυφά μηνύματα εκβιασμού ιδιοκτητών προς κυβερνώντες, και τούμπαλιν.
Αλλιώς να λέγεται το καφενείο των φιλάθλων και να είναι άμεσα κωλάδικο, χωρίς δικαιολογίες και τάχα μου (χαχα!) σταριλίκια. Διότι, όσον αφορά στο τελευταίο, σιγά τα ωά και τα ντοβλέτια τα πατημένα.
Με την ευκαιρία αυτή να πω κάτι το γριφώδες: οι Έλληνες άντρες, είναι υπερήφανοι, όπως οι αυλικοί παλιότερα, να παραλαμβάνουν γυναίκες οποιασδήποτε υφής, αρκεί να τις έχει πηδήξει κάποιος "ισχυρός" ώστε να εξασφαλίσουν μαζί με το τιμημένο κέρατο και καμιά εκδούλευση. Έτσι είναι: η πουτάνα θέλει και το νταβά της. Περί ορέξεως κολοκυθόπιττα, αρκεί βεβαίως να ξέρει ο καθένας τη θέση του, και να μην ποζάρει ο ημίκοσμος ως πρότυπο επιτυχημένης κοινωνικής και επαγγελματικής ανόδου, (κακο)καμουφλαρισμένος στη λεία της εξουσίας, δηλαδή φρου-φρου, μπότοξ κι αρώματα, που την εποχή αυτή ξεγελανε εύκολα τους αφελείς.


Την καλημέρα μου!