Monday, May 10, 2010

ΕΙΔΑ ΨΕΣ ΤΟ ΑΠΟΒΡΑΔΟ ΤΟ ΣΠΥΡΟ ΣΤΗΝ ΤΙΒΙ...

Ψες ή προψές, έκανα ζάπινγκ, και έπεσα απά' στην εκπομπή του Σπύρακλα του καραμπουζουκλή του Κοκκινιώτη. Και λέω, κασέτα με επίκαιρα του '77 βάλανε στην τηλεόραση; Γιατί μαθητές με στολές σοβαρές (που άμα του πεις τέτοια να τα βάλουνε στην παρέλαση δε θα το δεχτούνε, προτιμάνε το εθνικό ξέκωλο στυλ), και μαλλί καρα-αφάνα (Ηλίας Ανδριόπουλος στα ντουζένια του στο Βύρωνα στα νταμάρια με αέρα 9 μποφώρ ένα πράμα) τραγουδάνε αντιστασιακά άζματα;

Δεν άντεξα να περιμένω να τελειώσει η μεταρσιωμένη παλιατζούρα για να μάθω την αιτία του στυλιστικού και μουσικού ταξιδιού στο χρόνο, αλλά χαλάλι τα φράγκα στο Σπύρο τον Κοκκινιώτη, αφού μπορεί και κάνει τέτοια στυλιστικά θαύματα που θα τα ζήλευε κι ο Ώστιν Πάουερ έτσι και γούσταρε να πάει πίσω μερικές δεκαετίες για να ξεπαστρέψει του κακούς.

Απ' τη μια η θεια-Ρούλα με το λίφτινγκ που ισοπέδωσε τις κόχες των ματιών και γλυστράει η μπογιά μια ευθεία μέχρι τ' αυτιά, απ' την άλλη οι ταγαρο-αφάνες του άντρα του κιμπάρη του Κοκκινιώτη, η τιβούλα κατάντησε εφιάλτης στο δρόμο με τσι λεύκες. Αυτές που φύτεψε ο Δήμ(ι)ος Αθηναίων για να δροσίζονται τα απαυτά των θαμώνων της γωνιακής καφετέριας Μηλιώνη και Κανάρη, του εαυτού του συμπεριλαμβανομένου.

4 comments:

mahler76 said...

χμ, Σπύρακλας και Ρούλα...θεϊκό. ένας Λαζό σου χρειαζόταν για να βρεθείς στα επείγοντα νομίζω.

highvoltagepress said...

ξέρεις ήμουνα πτώμα, στην κατάσταση που δεν μπορείς ούτε μίκυ μάους να διαβάσεις, και λες μέχρι να πάω να ξεραθώ, μόνο ζαπ ζαπ μπορώ να κάνω. έχασα τον ύπνο μου μιλάμε!
χαχα δε λες τίποτα, αυτόν τον βλέπω επί τούτου άμα θέλω να πάρω δείγμα πώς κοροϊδεύεςι τα κορόϊδα.

Μάγισσα Κίρκη said...

"(Ηλίας Ανδριόπουλος στα ντουζένια του στο Βύρωνα στα νταμάρια με αέρα 9 μποφώρ ένα πράμα)"

ΧΑΧΑΧΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧ έγραψες!
Υ.Γ.1 Αν ζητάνε ανεμιστήρα για την καρα-αφάνα, πες μου....
Υ.Γ.2....50.000 έουρος το επεισόδιο είναι αυτά δεν θα φυσήξω κι εγώ κανα χιλιάρικο;

highvoltagepress said...

μάγισσα Κίρκη, είχα ακούσει 65 χιλιαρικάκια. για τόσα, να ξάσω και το δικό μου μαλλί να το κάνω ΚΝΕ 1975.
Αν και θα προτιμούσα να το ξάσω Νίτσα Μαρούδα 1968 ("μη μου τον στενοχωρείτε τον Αλεκούκο δεσποινίς, έχουμε να πάμε και Ναύπλιο.")